براى « المشكوك » . بخلاف المقام : مقصود از « المقام » شكّ در قصد امتثال مىباشد . فانّه علم الخ : ضمير در « انّه » و « علم » به شاكّ برمىگردد . المبحث السّادس : يعنى « هذا المبحث السّادس » . كلّ واحد مما يقابلها : ضمير فاعلى در « يقابلها » به ماء موصوله به معناى معانى يا واجبات و مقصود از آن وجوب غيرى ، وجوب تخييرى و وجوب كفائى بوده برگشته و ضمير مفعولىاش نيز به نفسى و تعيينى و عينى برمىگردد . يكون فيه تقييد الوجوب و تضييق دائرته : ضمير در « فيه » به « كلّ واحد ممّا يقابلها » يعنى وجوب غيرى ، وجوب تخييرى و وجوب كفائى و در « دائرته » به وجوب برمىگردد . فاذا كان فى مقام البيان : ضمير در « كان » به آمر برمىگردد . و لم ينصب قرينة عليه : ضمير در « ينصب » به آمر و ضمير در « عليه » به « كلّ واحد ممّا يقابلها » برمىگردد . فالحكمة تقتضى كونه مطلقا : ضمير در « تقتضى » به « الحكمة » و در « كونه » به وجوب برگشته و مقصود از « مطلقا » نفسى تعيينى عينى مىباشد . وجب هناك شىء آخر أو لا : مشاراليه « هناك » مطلق بودن وجوب بوده و اين عبارت اشاره به ردّ واجب غيرى بودن است . اتى بشيء آخر أو لا : ضمير در « اتى » به مكلّف برگشته و اين عبارت اشاره به ردّ واجب تخييرى است . اتى به آخر أو لا : ضمير در « اتى » به مكلّف برگشته و اين عبارت اشاره به ردّ واجب كفائى است . كما هو واضح لا يخفى : ضمير « هو » و ضمير در « لا يخفى » به مطلق بودن وجوب به اقتضاى حكمت برمىگردد .